Tom,  Rozdzial

 1   1,  7 |        zdawała Doman ku nim, oni patrzeli ku niemu.~- Chciałbym was
 2   1,  9 |          pożar, na który wszyscy patrzeli z uroczystym przejęciem
 3   1,  10|   skończyła, milczenie panowało, patrzeli niektórzy na starca nie
 4   2,  12|          szeptali cicho, z ukosa patrzeli na dziewczęta i wybierali
 5   2,  21|     wszyscy na wieży i czekali a patrzeli, ukażą się-li wici ogniste.
 6   2,  21|          cisza była i ciemności; patrzeli z wieży, tylko zorza po
 7   2,  21|          święte.~Gdy tak stali a patrzeli Chwostek i żona jego, lica
 8   2,  21| odjechali; a Myszkowie spokojnie patrzeli za nimi.~Kto by na wieżę
 9   3,  25|         została. Stali milczący, patrzeli a słuchali - i co przypłynął
10   3,  25|     dozwalał, stali tak jeszcze, patrzeli ciągle na Wizuna i ku lądowi.
11   3,  29|     Piastun i krwawi wojewodowie patrzeli na wzgórza; kupy otaczające