Tom,  Rozdzial

 1   3,  24|           ławie, na której niedawno panna młoda siedziała, zrobiono
 2   3,  25|         przyłożył do łodygi - aż tu panna stoi i płacze.~- Poznałeś
 3   3,  25|             Gdy te słowa usłyszała, panna do brzegu płynęła i biegła
 4   3,  25|          Schyli się do kamyka, a tu panna wykrzyka i z ziemi wstaje
 5   3,  25|            górą i za siódmą rzeką! ~Panna do dworu gniewna bieży,
 6   3,  25|           ramieniu i szczebiocze:~- Panna myszką się stała... w dziurkę
 7   3,  25|           musisz być teraz...~Padła panna na ziemię i płacze:~- Nieszczęśliwa
 8   3,  25| miłosierdzie, pojechał. Myśli sobie panna: - Ojciec własny nie poznaje!
 9   3,  25|            spędzić mi ją z drogi...~Panna się odstąpiła i raduje:~-
10   3,  25|           jej pierścień złoty.~Wtem panna ze trwogi, choć jej teraz
11   3,  30|     potrzeba, kazał dla siebie, jak panna młoda, na pamięć, że bartnikiem