Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |    parobka, zdrów i silny, będzie oszczep i dzidę nosił. Ludzi mamy
 2   1,  8 |          Rybaki i Bondarze... Kto oszczep dźwignie, niech przybywa.
 3   2,  13|        zagnali za jeleniem, który oszczep niósł w sobie. Jakiś zwierz,
 4   2,  17| wyprostował się i zawołał, aby mu oszczep, miecz i łuk podano.~Dokoła
 5   3,  24|       żony, w której piersi tkwił oszczep krew z niej stygnąca płynęła.
 6   3,  25|            a umarła oczepiona!... Oszczep jej w piersi wbili. Zginął
 7   3,  26|         rozsyłano, aby ktokolwiek oszczep mógł dźwignąć, stawił się
 8   3,  28|         znać Dobka, bo chwyciwszy oszczep, rzucił nim w piersi i dobił
 9   3,  29|       obalony, ostatnim wysiłkiem oszczep mu wraził w nogę. Choć z
10   3,  29|          jak zwierz dziki, gdy go oszczep dobija. Nie chcieliśmy jeńców,
11   3,  30|       jeńce? Garść ziemi na oczy, oszczep w piersi się tłoczy, to