Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |     ślimak się wlokę... A co ujdę kawał drogi, siąść i spocząć każą
 2   1,  7 |        ruszyli w milczeniu. Długi kawał jechali nad rzeką. W jednym
 3   1,  9 |          jeszcze... ale żeleźce i kawał drzewa zostało w ranie.
 4   1,  10|         się do dziupli skierował. Kawał starej, grubej, nadłamanej
 5   2,  13| koniecznie, ja przed nocą jeszcze kawał drogi ujechać muszę.~Taką
 6   2,  15|          boki się podparłszy, był kawał drogi.~Chwost na nich począł
 7   2,  18|     kmiecia Koszyczki... Ma on tu kawał ziemi i lasu, barci swoich
 8   2,  21|          długiej żerdzi związanej kawał mięsa końskiego ukroiwszy
 9   3,  22|            łuki, proce i pociski. Kawał łubu lipowego stał za zbroję,
10   3,  23|   zwierzęca dzikość.~Przebiegłszy kawał kraju, w którym tylko zgliszcza
11   3,  26|           wznosiła. Uszedłszy nim kawał drogi ujrzeli jakby wał