Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |            nami.~- Pojadę z wami po dobrej woli, miłościwy panie -
 2   1,  3 |             różne losy, różne dole. Dobrej myśli bądź! Czasem ja widzę,
 3   1,  4 | kneziowskiego grodu, szedł jakby po dobrej woli, choć oczy towarzyszów
 4   1,  4 |      palcami wytykając: Niemy!!!~Po dobrej chwili, najadłszy i napiwszy
 5   1,  7 |         mnie! Czego chcecie?~- Rady dobrej - rzekł Wisz.~- Jam jej
 6   1,  8 |             się niezdara oddali. Po dobrej chwili dopiero pokazał się
 7   1,  9 |                Nie zechcecie dać po dobrej woli, to ją kiedyś wezmę
 8   1,  11|             stołem się wylegiwać, z dobrej woli w las nie idzie.~Dziewczęta,
 9   2,  17|       dopytując, jakby je w pamięci dobrej chciał zachować. Bumir musiał
10   3,  25|          czasem długo, nim zejdzie.~Dobrej myśli, podśpiewując poszła
11   3,  29|             teraz... Nie pójdzie po dobrej woli, ale mi nie będzie