Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |  odchodzić. Gospodarz huknął w dłoń... Na głos ten zza typu
 2   1,  3 |       wesołość. A tuż i smerda dłoń szeroką na ramieniu Samborowi
 3   1,  11|       rękę ku Dziwie. - Daj no dłoń, powróżę.~Niechętnie wyciągnęła
 4   1,  11| wpatrywać się z nią zaczęła.~- Dłoń to biała, nienamulona...
 5   1,  11|      dziewczę. Żywia swoją jej dłoń podała. Jaruha głową potrzęsła. ~-
 6   1,  11|         Wzięła znowu zwieszoną dłoń dziewczęcia i patrzała w
 7   2,  21|        ziemi garść pochwycił w dłoń i podniósł ją do góry.~-
 8   3,  24|   głowy, pili z kubka jednego, dłoń w dłoni siedem razy dąb
 9   3,  25|        wysiłkiem ostatnim i za dłoń wyciągniętą pochwycił.~Starzec
10   3,  26|       nie umiem. Stary jestem, dłoń mam słabą. Wybierajcie innego -
11   3,  27|        na kamieniu we wrotach. Dłoń jego sama strun szukała,