Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |       poprowadziwszy skoczył nań zręcznie. Już mieli ruszyć z miejsca
 2   1,  1  |        obejrzał się na strzałę i zręcznie ją pocisnąwszy, choć syknął
 3   1,  11 |       przysunęła się do Znoska i zręcznie obmotała mu głowę. Jedyne
 4   2,  12 |        dziewczynie, która żywo i zręcznie pod stos ją podłożyła. W
 5   2,  13 |      goniących go ogarów wyrwać, zręcznie za płot wskoczywszy. Jeden
 6   2,  15 |          wodę zaniósł. Brunhilda zręcznie się wspięła na wschodki
 7   3,  25 |         na ziemi bardzo prędko i zręcznie składać je i wiązać zaczęła.~
 8   3,  28 | rozpalony i plunął jasno.~Bardzo zręcznie pętlę splótłszy Dobek milcząc
 9   3,  30 |        spotykać, ale chłopak tak zręcznie zaszedł jej drogę, że mu
10   3,  Dop|         misternie, a podstawiony zręcznie przez królowę, w którym