Tom,  Rozdzial

 1   2,  20|       dnia na jezioro patrząc zdun stary, ręce złożywszy, tu
 2   2,  20|     się nań popatrzał.~- A ja zdun Mirsz jestem - odpowiedział.
 3   2,  20|         Zgoda!! tak! - odparł zdun - trzeba, żebyście ją sobie
 4   2,  20| garnki wytłuką! - zaśmiał się zdun. I głową potrząsając patrzał
 5   2,  20|       przyjdą chłody - odparł zdun - ja wam nie bronię.~Nic
 6   2,  20|    Jaruha wszystko zna!~Stary zdun nierozmowny był dnia tego,
 7   3,  24|  hucznym i głośnym, stary też zdun, który córkę za bogatego
 8   3,  24|      inną. Taka dola...~Stary zdun trochę o garnkach zapomniał
 9   3,  24|     znać taką porę, gdy stary zdun był u pieca zajęty. Spojrzała
10   3,  24|       to napaść podobną stary zdun w kopalnej jamie, której