Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |      tu nie znajdzie. Potem go wpół ująwszy powrozem, spuścili
 2   1,  10|     nim było mnóstwo płacht na wpół pogniłych, z którymi u stóp
 3   2,  12|      dworu daleko... Ujął mnie wpół i cisnął... konia siekł...
 4   2,  21|        wody, kłody dymiące, na wpół spalone sycząc się po falach
 5   2,  21|        i do wrót... Ludzie się wpół pozwierali i mocują...~Chwostek
 6   3,  24|    myśląc już o drugich mąż ją wpół chwycił i na konia rzucił,
 7   3,  24| ucieczce. Siedział na koniu na wpół skrępowany sznurem, a przed
 8   3,  25|     dwa słoneczka... Porwał ją wpół, na konika rzucił.~- Poznałem
 9   3,  27|      ale jama na pół w wałach, wpół pod ziemią wygrzebana, dylami
10   3,  30|   Doman przyskoczył, porwał ją wpół, podniósł od ziemi, a choć