Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |        krucy ciała rozniosą.~I westchnął.~- Pan to jest mocny, ten,
 2   1,  4 |   Pieśni słuchać nie ma czasu.~Westchnął. - A po co kneziowi pieśń? -
 3   1,  6 |        odezwał się gospodarz i westchnął.~Z odpowiedzi widać było,
 4   2,  16|  zacisnął, spojrzał ku synom i westchnął cicho, oczy zamykając, a
 5   2,  17|        przynosicie? - spytała.~Westchnął zausznik.~- Miłościwa pani -
 6   2,  19|     potrzebujemy.~Gość młodszy westchnął.~- Wiele z Niemiec idzie -
 7   2,  19|    śmierć mu zadali...~Piastun westchnął.~- Jakże Bóg mógł zezwolić,
 8   2,  19| długiej wojny w smak nie była, westchnął każdy, bo go ona z chaty
 9   3,  22|        jest, z wiecu jadę... - westchnął Myszko. - Cóż niesiecie?~-
10   3,  27|        ręki.~Miłosz popatrzał, westchnął, coś jak łza potoczyła mu