Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |    Trochę tutejszego języka umiem, więc wożę im towar z zachodu
 2   2,  13|   rad wam.~- Ja rany leczyć umiem - zawołał Bumir - pójdę,
 3   2,  14|    mu wróżyła.~- Wróżyć nie umiem - odpowiedziało dziewczę. -
 4   2,  14|    od duchów, ja wróżyć nie umiem...~W tej chwili z drugiej
 5   2,  15| niemiecki. Ja tylko bić się umiem! -zamruczał. - Mów, jak
 6   2,  18|     ilu?~- Ja bo liczyć nie umiem - odezwała się baba - a
 7   3,  22|   do tego, a rozkazywać nie umiem, ino pszczołom moim, które
 8   3,  26|       ja ludźmi rządzić nie umiem. Stary jestem, dłoń mam
 9   3,  29|      pamiętacie, dotrzymam. Umiem zaczynić i odczynić, paneczku...
10   3,  29|     i odczynić, paneczku... umiem...~- A cóżeście zaczynili