Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |          jakimś spokojnym, a jak śpiew przeciągłym. - Co tobie?
 2   1,  4 |         Cichy to był i stłumiony śpiew, drżącym nucony głosem samemu
 3   1,  6 |      zabije... a nam co do tego?~Śpiew z izb dobywający się oknami
 4   1,  6 | wszystkich Słowian nie śpiewano. Śpiew był towarzyszem wszelkiej
 5   1,  10|  Płaczliwe głosy czajek głuszyły śpiew leśnego ptastwa. Niespokojne,
 6   2,  12|    Kupało!~A z dala słychać było śpiew.~- Słońce w morzu się kąpało,
 7   2,  12|          za nią posłuszne.~Zrazu śpiew ciągnął się powolnie, krokami
 8   2,  20|        tuż za drzwiami, za chatą śpiew się dał słyszeć jękliwy.
 9   3,  24|      druhny poczęły nucić smętny śpiew pożegnalny, zamykający w
10   3,  29|          jasne; zdało im się, że śpiew ich słyszeli, a przypłynąwszy