Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 | przechodziło nieznacznie, i nie postrzegł się, jak nucić zaczął. Ręce,
 2   1,  6 |            Oczy mu się otwarły, postrzegł stojącego Henga, przypomniał
 3   1,  6 |       już nadchodził, gdy Hengo postrzegł kamień na górze, obwiedziony
 4   2,  21|    pierwszy wpadł do świetlicy, postrzegł go i o podłogę nim cisnął,
 5   2,  21|      Stróż stojący nad brzegiem postrzegł coś migającego na ścianie,
 6   3,  26|     wszędzie, lecz nikt się nie postrzegł ani się opatrzył, kiedy
 7   3,  28|          które za stół służyły, postrzegł naczynia kowane złociste
 8   3,  28|         do Niemca i nim się ten postrzegł, zarzucił mu ją pod pachy.
 9   3,  30|    zaczynał, gdy w końcu z dala postrzegł ją idącą nad brzegiem jeziora
10   3,  30|      się bliżej.~O kilka kroków postrzegł Doman głowę jednego z ludzi