Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |    jak liść kosaćca, u pięści piękną rękojeścią opatrzony.~Gospodarz,
 2   1,  2 |        która najbliżej stała, piękną była tak, że i między najcudniejszymi
 3   1,  2 |       tylko córka gospodarza, piękna Dziwa, w przymkniętych drzwiach
 4   1,  10|      była spokojna, poważna i piękna, człowiek już sędziwy z
 5   2,  15|     czterech, odzież bogatą i piękną. Leszka do ojca trzeba wyprawić,
 6   2,  19|    przodem młodszy twarz miał piękną, jasną, wypogodzoną, uśmiechniętą
 7   2,  20| stroić, bo wiedziała, że była piękną, szyła ręczniki nićmi krasnymi
 8   3,  24|      Doman, choć ją znajdował piękną, gniewał się na siebie,
 9   3,  25|  czasu była na świecie bardzo piękna dziewka u króla, który ją
10   3,  29|     Latka moje, latka młode i piękna uroda poszły z wiatry, poszły