Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |           choć skórznie mam jej pełne, ale o waszą. Twarz, ojcze,
 2   1,  4  |      gmachy wielkie, cudne izby pełne złota, i jak coraz idąc
 3   1,  7  |         nawet drzew wierzchołki pełne były ptastwa, gniazd i wiewiórek,
 4   1,  11 | kobiałki stały na ziemi grzybów pełne, dziewcząt dwoje odpoczywało
 5   2,  14 |         innych, groźne i gniewu pełne.~W chramie teraz nic słychać
 6   2,  17 |        wodzie widać było czółna pełne tych, co już na ostrów płynęli
 7   2,  19 |    wprawdzie zapasów, bo komory pełne były i zasobne, ale o czym
 8   2,  19 |       pod drzewy około południa pełne były gości. Zbliżała się
 9   3,  26 |         ubogim był. Komory więc pełne były i na niczym nie zbywało.~
10   3,  Dop|       niego tak wypełnione, tak pełne drobnych rysów dobitnych,