Tom,  Rozdzial

 1   1,  7 |     stanęli. Chłopcy w mgnieniu oka szałas dla starego sklecili -
 2   1,  8 |     donieść panu, co pochwycił. Oka jego nic nie uszło... Siadywał
 3   1,  9 |   płomieniem jasnym i w mgieniu oka drzewo przepojone smołą
 4   1,  11|   Syknął tylko Znosek.~- Z tego oka nic nie będzie - rzekł.~-
 5   1,  11|     daruję, póki jednemu z nich oka ze łba nie wyssę - zawołał -
 6   2,  20|          ona się cofnęła, ale z oka go nie spuszczała. Człowiek
 7   3,  26|         go gromadom.~W mgnieniu oka, zanim pomyślano, by go
 8   3,  26| ścigający co tchu, nie tracąc z oka Piastuna, i udało się im
 9   3,  27|         Do ciemnicy!~W mgnieniu oka czeladź się na kneziów rzuciła,
10   3,  28|         drodze nie spuścił go z oka ni z ucha, postrzegał pilno,