Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |         nóż wisiał.~Stojący ręce obie założone miał za pas, czapkę
 2   1,  9 |       tylko łajaniem i krzykami.~Obie strony dosyć miały tej walki
 3   1,  10|     Kędyż się Wisz dziewa?~Doman obie ręce podniósł ku górze i
 4   1,  11|      wróżyła? - spytała.~Siostry obie milczały, baba im po twarzach
 5   1,  11| posłyszały o kneziu, pierzchnęły obie; dosyć było tego imienia,
 6   1,  11|     wściekłym uczyniło. Podniósł obie pięści.~- Nie daruję, póki
 7   2,  12|           Były to Dziwa i Żywia; obie jeszcze smutne po ojcu żałobą.
 8   2,  12|       potem cicho, ściskając się obie.~- Żegnaj mi, jedyna, żegnaj,
 9   2,  13| piersiach, zaczęła mruczeć, ręce obie nad nim podniosła przebierając
10   3,  24|      Pomorcy idą!~Podniosła ręce obie do góry krzycząc i upadła