Tom,  Rozdzial

 1   1,  7 |     boleści, stali niemi. Starzec jęczał. Nierychło podniósł oczy
 2   1,  10|       wyciągał długo ręce i nogi, jęczał.~Zaszeleściało wśród lasu...
 3   2,  13|           na ziemię, z nową raną, jęczał, pięście wyciągając ku dworowi
 4   2,  15|    uspokoiło; zamek cały do późna jęczał i płaczem się rozlegał.
 5   2,  15|        także sobie utłukł kości - jęczał i przeklinał. Nad nim siedziała
 6   2,  15|     pożyła. Słuchajcie mnie! Kneź jęczał i przeklinał.~- Co teraz
 7   2,  17|       bracia moi, o rodzie mój! - jęczał Miłosz ręce załamując. -
 8   3,  24|         dolecieć, rybą dopłynąć - jęczał szydersko stary.~Badano
 9   3,  24| najliczniejsze stada, ale starzec jęczał tylko, nie odpowiadał, chyba
10   3,  28|            już zdrajcę ogarniały. Jęczał coraz słabiej i sznur poruszany