Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |     widzę, widzę, daleko, widzę jasno, czasem ja jutro odgadnę...
 2   1,  5 |         Podsienia malowane były jasno i ku słońcu obrócone, na
 3   1,  6 |         Chociaż księżyc świecił jasno, zapalono smolne łuczywa
 4   1,  6 | otworzyć nie dawał ani spojrzeć jasno. Na próżno Wisz zagadywał,
 5   2,  12|      sióstr i braci... świeć im jasno, grzej im duszę. Bywaj zdrowy!...~
 6   2,  16|   spokojnie, gwiazdy zaświeciły jasno, nade dniem księżyc zszedł
 7   3,  23|         przyrzucano, rozpłonęły jasno - stała się noc jako dzień.
 8   3,  24|      przyjęcie piec się dopalał jasno i wesoło.~Dziewczęta koło
 9   3,  26|        dopiero teraz przejrzeli jasno, wszyscy poczęli mówić o
10   3,  28|        dębem rozpalony i plunął jasno.~Bardzo zręcznie pętlę splótłszy