Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |          bielało nie opodal. Pod dębem leżał kamień wyżłobiony
 2   1,  10|    otarcia. Rzucano je potem pod dębem w tej wierze, iż z nim szła
 3   1,  10| gęstwinie. Ostrożnie coś się pod dębem prześliznęło, przycupnęło,
 4   1,  10|    musiało, bo rozmowy pod samym dębem się toczyły.~Przybyli pozdrawiali
 5   2,  12|     przebrzmiewały po lesie.~Pod dębem siedział Słowan, pod innym
 6   2,  12|       ciemno było dokoła. Tu pod dębem legł. Głosy kupalne dychać
 7   2,  17|     skórze rozesłanej pod drugim dębem leżał sparty oburącz i milczący.
 8   3,  23|        po lesie. Dobek leżał pod dębem i pot z czoła ocierał. Kazał
 9   3,  27|           Stary Miłosz leżał pod dębem na uboczu, za drugim Leszko
10   3,  28|        już był wielki pod starym dębem rozpalony i plunął jasno.~