Tom,  Rozdzial

1   1,  8 |      niewiasta więcej obawiała Znoska niż Piastun, podała mu kubek
2   1,  10|       małego człowieczka, ręce Znoska cisnęły wduszone w szyję
3   1,  11|    zawiązać, przysunęła się do Znoska i zręcznie obmotała mu głowę.
4   1,  11|        tylko i zwróciła się do Znoska.~- Teraz mów - rzekła -
5   1,  11|   strzałę w oko kto ci posłał?~Znoska przypomnienie tej rany wściekłym
6   1,  11|        o Kupale Jaruha rzuciła Znoska, a sama w las dalej ciągnęła.
7   2,  13|      progu zobaczyła kocie oko Znoska.~Z głową obwiązaną płachtą,
8   2,  13| Zaczęło się wołanie, popłoch i Znoska schwyciła czeladź prowadząc
9   2,  13|   wielką spełnić rozkaz pana i Znoska jak wielką żołądź na dębie