Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |   jeden narzucał, to drugi... Szło to powoli, niekiedy przestankami
 2   1,  5 |     Głuche stękanie człowieka szło jakby spod ziemi.~- Co on
 3   2,  15|        aby wszystko sczezło i szło na wskroś ziemi.~Brunhilda
 4   2,  17|    ludzi. Z Miłoszem dziesięć szło koni. Gęślarz zapomniany
 5   2,  19|  Piastunowej życie powszednie szło trybem zwyczajnym. Pogodny
 6   2,  19|      do tego, iż wszystko zło szło z naprawy Niemców, z którymi
 7   3,  22|   porozumieć. Myszkom o głowy szło... zwołali się do kupy osobno.~-
 8   3,  23|    łagodnie z niego poczynał. Szło tylko o wynalezienie człowieka.~
 9   3,  26|      ktoś sam lub w kilku ich szło po lasach za Piastunem,
10   3,  28|  odpowiadały.~Rozkazanie tedy szło po wszech ziemiach, aby
11   3,  29| zwarli się ludzie, którym nie szło o zwycięstwo, ale tylko