Tom,  Rozdzial

1   1,  5 |       przywrócić swobodę...~Oba zamilkli. Poza nimi na podwórzach
2   1,  8 | wszystko wyłuszczyli, nareszcie zamilkli oczekując, co on powie.
3   1,  8 |            Zobaczywszy go, wnet zamilkli wszyscy. Był to znany kneziowski
4   1,  9 |     ślubowi bożemu jak mi stać?~Zamilkli znowu; Doman głowę zwiesił,
5   2,  16|     piersiach. I im, gdy starzy zamilkli, srom było jęczeć i narzekać
6   2,  17|       bez ojca nie będzie ładu!~Zamilkli wszyscy.~- Knezia nam nie
7   2,  21|         Nie boim się, pogróżek!~Zamilkli trochę, Krwawa Szyja podniósł
8   3,  22|      wybierają bogowie.~Wszyscy zamilkli, nie w smak to poszło.~-
9   3,  25|        Dola - powtórzył Doman i zamilkli, stary coś poprawić poszedł