Tom,  Rozdzial

1   1,  7 |    Nie - rzekł - serce bym mu wyrwał, gdybym mógł sam, gdy wy
2   1,  11|   posypały się pióra... kobuz wyrwał się, uleciał w górę i zniknął.
3   2,  12|      ręce chwyciły go z tyłu. Wyrwał się i stanąwszy do boju
4   2,  12| Złamany, poraniony, wściekły, wyrwał się biegnąc ku polanie.
5   2,  12|    ukazała się - Dziwa!~Krzyk wyrwał się z piersi niewiast, które
6   2,  17|     mnie ślepia wywieracie? - wyrwał się Bumir po chwili milczenia -
7   2,  18|  Chwostek pośpiesznym krokiem wyrwał się z chaty, nie mówiąc
8   2,  21|      w sukni Myszka, który ją wyrwał i odrzucił z pogardą.~-
9   3,  29| stulić nie chciał. Nade dniem wyrwał się niespokojny ku kontynie.~