Tom,  Rozdzial

1   1,  2 | podniósł je do góry. ~- Staremu Wiszowi by się to zdało - zawołał -
2   1,  2 |        Szepnął więc coś staremu Wiszowi, który głową pokiwał.~-
3   1,  3 |    który się zdawał przybliżać. Wiszowi twarz się zachmurzyła, ręką
4   1,  4 |       zaroślach z oczów staremu Wiszowi. Sambor, obejrzawszy się,
5   1,  7 |        rękami obiema i zamilkł. Wiszowi serce się ścisnęło na widok
6   1,  8 |     Strach je ogarniał. Jęki te Wiszowi serce miękczyły, nakazał
7   1,  9 |  poleciały z obu stron.~Parobcy Wiszowi, którym pilno było wziąć
8   1,  9 |    ustępując ku brzegowi rzeki. Wiszowi dali im odejść, zostając
9   2,  13|         mu się to nie stało, co Wiszowi... Jechałem do was na radę,