Tom,  Rozdzial

1   1,  1 | ledwie poczuwszy pocisk, nie wiedząc jeszcze, czy do broni ma
2   1,  2 |  wąwozy - Dziwa szła śmiało, wiedząc, że się jej nic złego nie
3   1,  6 |   nim. Jeden z parobków, nie wiedząc, że język rozumie, wziął
4   1,  7 |     i płakał. Oni stali, nie wiedząc, czy jeszcze czekać mają,
5   1,  10|      niektórzy na starca nie wiedząc, co by to znaczyć miało...~-
6   2,  12|   Posłuszny, poszedł sam nie wiedząc dokąd, bo mu się wcale skakać
7   2,  14|  przed siebie, nie śpiesząc, wiedząc, że dojdzie, gdzie jej losy
8   2,  20|    śpiewać poczęła, sama nie wiedząc co - ot, jakąś dawną, w
9   3,  23|      sobą gwałtem pochwycili wiedząc, iż bywał u Polan, ale dróg