Tom,  Rozdzial

1   1,  2 |    podarków brać nie godzi.~Z uśmiechem Hengo zabrał bursztyn, obejrzał
2   1,  3 |  obiema śląc mu pożegnanie, z uśmiechem, jakby oprzytomniała nagle,
3   1,  5 |  lochu pod wieżą... - dodał z uśmiechem. - Dziś - szepnął na ucho
4   1,  6 | spostrzegłszy to, rzekł doń z uśmiechem:~- Wszystko to kmiecie,
5   1,  6 |       grodu wrócili - rzekł z uśmiechem - jakże się tam powiodło?~-
6   1,  11|   Śmierć nawet przychodziła z uśmiechem w porę i przeprowadzała
7   2,  17|     wejrzeniem niespokojnym i uśmiechem wymuszonym. - Co przynosicie? -
8   3,  26|     przed nim. Zbliżali się z uśmiechem i pokłonem.~- Przychodzimy
9   3,  29|    sukni całując, przyjęła go uśmiechem. Domana rumieńcem, a nad