Tom,  Rozdzial

1   1,  2 |        podwórze też, niosąc je, umyślnie zdawał się stąpać lekko
2   1,  8 |     kłód sosnowych u wrót jakby umyślnie leżała, aby na nich przysiąść
3   1,  9 | okrywając węglami. Wiatr, jakby umyślnie zesłany, zrazu lekki, wzmagał
4   2,  15|      jestem - cicho i łagodnym, umyślnie osłodzonym głosem poczęła
5   2,  18|      drogi nie przeszło. Smerda umyślnie zarządził, aby najmłodsza
6   2,  18|        płoszono nigdy i las był umyślnie dla łowów strzeżony. Uroczysko,
7   2,  20|          temu go dała.~Duchy ją umyślnie tu niosły. Skoczyła Mila
8   3,  25|         że ją może odsłonił tak umyślnie. W milczeniu, posłuszna,
9   3,  27|        nieznani, przyszli jakby umyślnie zesłani rzucić słowo, możni