Tom,  Rozdzial

1   1,  1 | zbłąkanym tu od wieków kamieniu ujrzał siedzącego starca, który,
2   1,  5 |         gdyby na coś oczekując, ujrzał schludnie odziane pacholę,
3   1,  6 |         Hengo, wychyliwszy się, ujrzał we drzwiach u podsienia
4   1,  6 |      wchodu broniła. Wyszedłszy ujrzał Hengo, że gromady pieszych,
5   2,  13|        zbudził, otworzył oczy i ujrzał tę dziwną parę.~Oby człowiek
6   3,  25|  topieli, aż nareszcie u brzegu ujrzał nad sobą znaną twarz starego
7   3,  25|       się go zrobiło, gdy potem ujrzał osłabłym i z żalu może sam
8   3,  28|         i ziemie.~Kto by go był ujrzał naówczas pędzącego niecierpliwie
9   3,  28|  zaszeleściało niedaleko i kneź ujrzał stojącego przed sobą Dobka