Tom,  Rozdzial

1   1,  4 |         wszystkie nawet ptastwo ucichło, brzęczały tylko koniki
2   1,  6 |       była resztka życia...~Gdy ucichło wreszcie, kneź plasnął w
3   1,  6 |    uśmiechał się tylko.~Wkrótce ucichło wszystko... Widać było tylko
4   1,  8 |   miękczyły, nakazał milczenie, ucichło wszystko... Dziwa stała
5   1,  9 |       Gdy zmrok zapadł zupełny, ucichło nad rzeczką, jak gdyby po
6   2,  12|     siej, żyw i budź, Kupało...~Ucichło, a Wiłuj brząknął w struny
7   2,  18|     dalszą popędzili drogę. Gdy ucichło wszystko, Piastun milcząc
8   3,  26|     będzie! Piastuna wybieramy!~Ucichło chwilę, a potem wnet buchnęło
9   3,  27| oblegającym.~Nad ranem wszystko ucichło, zdało się, że z obu stron