Tom,  Rozdzial

1   1,  3 |        zarastała puszcza jedna, szeroka jak morze i jak morskie
2   1,  3 |   wesołość. A tuż i smerda dłoń szeroką na ramieniu Samborowi położył,
3   1,  5 |         za przewodnikiem. Przez szeroką bramę w ścianie dworu weszli
4   1,  7 | południowi już wjechali na łąkę szeroką, której środkiem płynął
5   1,  8 |       do ucha Chwostkowi nosił.~Szeroka gęba z zębami białymi śmiała
6   2,  19|       stąd na jezioro i wieżę a szeroką okolicę. Wtem nagle na wzgórzu
7   2,  20|  rozgarnął koszulę i pokazał mu szeroką, straszną jeszcze bliznę.~-
8   3,  25| rozchyliło, dziewczę postrzegło szeroką bliznę, tę, którą mu jej
9   3,  30|       zgodnie. Sami mówicie, że szeroka ziemia wszystkim starczy