Tom,  Rozdzial

1   1,  3 |     mógł się czuć panem. Hengo, spojrzawszy na niezmierną przestrzeń
2   1,  8 |   odznaczający. Tylko w oczy mu spojrzawszy widzieć w nich było łatwo,
3   1,  11| chwyciła biały swój fartuszek i spojrzawszy na starą oddarła z niego
4   2,  14|       wisiał u jego boku. Dziwa spojrzawszy nań uczuła w sobie przestrach
5   2,  20|    swoimi ludzko się obchodził.~Spojrzawszy nań zaraz widać było, że
6   2,  21|       stało. Widać z nich było, spojrzawszy, że z obcego przybyli kraju.
7   3,  27|   Starszy smerda z przerażeniem spojrzawszy, co się pod zamkiem dzieje,
8   3,  28|        Czasem się tylko ukośnie spojrzawszy uśmiechał.~Jechali tak lasami
9   3,  28|       chwiał stojąc.~- Dobek! - spojrzawszy nań zawołał Piastun, jakby