Tom,  Rozdzial

1   1,  1 |          Wisz wstając. - Kto raz spał pod dachem naszym, zawsze
2   2,  12|          na niego.~- Cóżeś to ty spał tak długo? - zabełkotała.~-
3   2,  15| wypróżniwszy, co przy nim stało, spał na ławie leżąc i chrapał
4   2,  16|        wieczornej uczcie zwykłej spał jak kłoda, więc choćby go
5   2,  18|       między wałami. Pił, jadł i spał, przeciągał się, ziewał,
6   2,  21|          dzieciach; Chwostek już spał. Ona siadła u ognia, wpatrzyła
7   3,  22|     Dobek, gdy się rozpalił, ani spał, ani jadł, ani spoczął,
8   3,  25|         swojego chorego, ale ten spał jeszcze - a dobudzić się
9   3,  25|       oddalał się. Dwa razy, gdy spał Doman, do chaty podkradła