Tom,  Rozdzial

1   1,  1 | barczysty. Długim leżeniem i snem skostniałe wyciągnął członki,
2   1,  1 |    policzków, zarumienionych snem i chłodem, dobywała się~
3   1,  6 |      na poręczy głowę, usnął snem twardym, chrapanie słychać
4   2,  18|    nie wytrzymam, struję się snem i niewolą.~Brunhilda nie
5   2,  20|      bywa w burzę, kamiennym snem spali.~Pod okienko pod chatą
6   2,  21|       Zasnęli dziwnie jakoś, snem ciężkim, który ich rzucał,
7   2,  21|      godzinę a drugą i te ze snem zapasy ustały, milczenie
8   3,  25|       napojony, usnął mocnym snem - do rana.~Opatrzywszy go
9   3,  25|  mógł, paliło go pragnienie, snem gorączkowym usypiał, budził