Tom,  Rozdzial

1   1,  3 |         ostatnich drzew ujrzeli rychło zieloną łąkę, a na niej
2   1,  3 |         popatrzywszy na starego rychło mu ochota odeszła spowolniał
3   1,  6 |           Ja ich znam... Wracaj rychło, oddaj pokłon... niech chłopców
4   2,  20|       siedzeń swoich, nie mogąc rychło oprzytomnieć, a tuż Doman
5   3,  22|        stali z końmi, czekając, rychło się co pocznie, drudzy,
6   3,  22| namarszczywszy:~- Wybierajmy, a rychło... w domu każdy ma co czynić.
7   3,  22|      dosyć, a nad Wartę się tak rychło wybrać nie mogą.~Tymczasem,
8   3,  29|    milcząc położyła na ranie.~- Rychło będziecie zdrowi - szepnęła
9   3,  30|   usłyszeli, starajcie się, aby rychło za mną pogonić nie mógł,