Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |     śmiech, śmiech dziki jakiś, straszny niby wycie zwierzęce, niby
 2   1,  1 |        Znać jeden rozbójnik nie straszny. Nie ważył się zobaczywszy,
 3   1,  5 | brzegiem samym, posępny jakiś i straszny, a dokoła pod nim cisnęły
 4   2,  12|          w oczach błyskał ogień straszny. Stanęła przed chatą, milczała,
 5   2,  15|     całym grodzie krzyk powstał straszny, tuż i strzały świstać poczęły.
 6   2,  16|       niewieści znany, słodki a straszny jak syk gadziny. Brunhilda
 7   2,  19|     Widok był wspaniały razem i straszny. Ognistymi głoskami na tle
 8   2,  21|   Wołanie i boleść, i gniew był straszny. Chwostek śmiał się coraz
 9   2,  21|         Zawrzał kilka razy głos straszny, jakby z nim życie uciekało,
10   3,  22|       nas nie na pogodę, ale na straszny wicher zanosi. Leszków krwi
11   3,  23|   zmuszać do wstawania z ziemi. Straszny był widok tej dziczy zrozpaczonej,