Tom,  Rozdzial

1   2,  14|    patrzali, stara piastunka płakała padłszy na ziemię. Dziwa
2   2,  15|      prawie w tym wieku, jam płakała gorzko, gdym się o tym dowiedziała.
3   2,  20|   Mila z rękami załamanymi i płakała coraz to fartuszkiem ocierając
4   2,  21|   nas od tej czerni czeka...~Płakała i prosiła. Chwostek się
5   3,  25|      zamknęła się w komorze, płakała, myślała nockę całą, nade
6   3,  25|    płynie. Myślała, myślała, płakała noc całą, nad rankiem okno
7   3,  25|  potwory i boję się morza...~Płakała noc całą, a gdy rozedniało,
8   3,  30| brzegu.~Dziwa oczy zakrywszy płakała, ale się nie wyrywała Domanowi;
9   3,  30|  dowiózł narzeczoną do lądu. Płakała ciągle, milczała, ale się