Tom,  Rozdzial

1   1,  4 |         a struny skarżyć się i płakać.~- Jam może śpiewak ostatni -
2   1,  11|       stara - znowu żyć, znowu płakać, znowu młodość nosić, aby
3   2,  12|     Dziwa, niewiasty wszystkie płakać i jęczeć zaczęły. Żywia
4   2,  14|   skarżyć się nie chciała, ani płakać, ani okazać, że ją boli
5   2,  16| zostało mi dwie jamy, bym mógł płakać nimi.~Ojciec i matka płakali
6   2,  20|       się jej na łzy zebrało i płakać gorzko poczęła.~- O doloż
7   2,  20|        będę, w niebo patrzeć i płakać, póki z wojny nie wrócisz,
8   3,  25|         poczęła bardzo drżeć i płakać.~Kazała mu zaraz iść za
9   3,  28|        zagrodzie.~A że Niemiec płakać umiał i czynić się niewinnym,