Tom,  Rozdzial

1   1,  7  |  niekiedy silniej powietrza, a ono mu oznajmywało, czy w pobliżu
2   1,  11 |      raczej miejsce, z którego ono wypłynęło, doszedł tylko
3   2,  14 |     powitali je pokłonem, bo i ono, jak ostrów, święte było.~
4   2,  18 | dochodziło. Obawiając się, aby ono ich nie zdradziło, smerda
5   3,  22 |        wszystkich równo... Aby ono to i tu tak nie było, miłościwi
6   3,  25 |          Co ja widzę... coś... ono się dopiero zawiązuje...
7   3,  26 | stękała i rozpowiadała, jak to ono za dawnych czasów bywało.~-
8   3,  26 |     sprawiano, a ledwie że się ono skończyło, gdy Pomorcy z
9   3,  Dop|  pokoleniu zdawać się musi, iż ono jest w posiadaniu prawdy