Tom,  Rozdzial

 1   1,  9 |            Szła tak aż do stosu, stanęła chwilę, popatrzała na stojących,
 2   2,  12|          błyskał ogień straszny. Stanęła przed chatą, milczała, zdawała
 3   2,  13| rozpatrzywszy się w nim dobrze i stanęła z pokorą.~-Kto go ranił? -
 4   2,  15|         południa na haci u mostu stanęła konnych gromada, domagając
 5   2,  15|        Tymczasem by straż u wrót stanęła; zająłbyś ich jak ryby w
 6   2,  15|        wlepionymi mruczał tylko. Stanęła przed nim Brunhilda.~- Zostaw
 7   2,  19|  przedsieni i spoczywał.~W progu stanęła Rzepica spoglądając ku niemu.~-
 8   2,  21|        bliskiego wyjechała lasu, stanęła na wzgórzu rozpatrując się
 9   3,  25|  przybiwszy zaczęła się kołysać, stanęła... Kobieta siedząca w niej
10   3,  26|      przelękły, gdy ją zobaczył.~Stanęła naprzeciw niego spierając
11   3,  26|          wyjeździe męża u dzieży stanęła, gdy Ziemek wpadł do zagrody