Tom,  Rozdzial

1   1,  3 | popatrzywszy na starego rychło mu ochota odeszła spowolniał jakoś.~-
2   1,  3 |       kneziowski dwór pójdziesz z ochotą?~Nagle zagadnięty parobczak,
3   1,  8 |           rozśmiał się karzeł - i ochota mu od gościny i od mowy
4   2,  13|        brała do postronków, aby z ochotą wielką spełnić rozkaz pana
5   2,  14|  ściskając w ręku miecz, jakby go ochota brała porwać się samemu
6   3,  23|      wśród tej radości i dostatku ochota się wzięła wielka a zbytnia,
7   3,  25|       zawahała się, strach brał i ochota razem. Wizuna właśnie w
8   3,  28|     świetle przedstawić, iż Dobka ochota brała niezmierna widzieć
9   3,  28|        zbliżyli.~Ruch był wielki, ochota dzika i odgrażania się straszne.