Tom,  Rozdzial

1   1,  7 |  obcych i zawahała się nieco. Niosła w ręku dzbanuszek i kubek.
2   2,  14|     ostrów pielgrzymów.~Wieść niosła, że chaty biednych tych
3   2,  14|  Dziwa płynęła, gdzie ją dola niosła. Wtem łódka się o brzeg
4   2,  18|      Pogoń, zmylona krzykiem, niosła się na ten głos, kierując
5   3,  24| chmielu, o którym stara pieśń niosła, że psotnik, nic dobrego, "
6   3,  25|     się zagrody, od lądu woda niosła mu trupy, które podpływały
7   3,  25|     wolna, jakby go sama fala niosła, bo wiatr dął z tamtej strony.
8   3,  26|  krzewiła, aby sprawiedliwość niosła, a jeśli surowym być zmusicie
9   3,  29|   wzrost ten miała? Tak głowę niosła? Tak królowała jak ona?...~