Tom,  Rozdzial

1   1,  4 |     twe męki skończyły. Ptacy niosą wieść wesołą, wiatry polami
2   1,  4 | odwiewa Kraka ciało. Na zamek niosą je ludzie, starszyzna na
3   1,  7 |  stanie - rzekł Doman - niech niosą wici - ano, mówić mi dozwolicie.
4   1,  10|       od Niemca nie ostało... Niosą się oni do nas z mieczem
5   1,  10|         i pachołki do jeziora niosą kmieci... Dobry pan. Siedzi
6   2,  12|   wszystko, gdzie oczy i dola niosą. Pójdę na ostrów, na Lednicę,
7   2,  21|       Jedni na plecach czółna niosą, drudzy u brzegu tratwy
8   2,  21|           Na stołb! Na stołb!~Niosą węzły i opony, kto co pochwycił... -
9   3,  30|      Dziś Leszkowie nam pokój niosą i zgodę, żądając miru i