Tom,  Rozdzial

1   1,  2  |         syta, a nierychło mu na myśl przyszło, iż dziecko głodne
2   1,  6  |        drużyna. Kneź znać lubił myśl wesołą i miód stary, bo
3   1,  11 |      rzekł.~- Darmo o nim i nie myśl, bo go nie ma - rzekła Jaruha -
4   2,  13 |    ucieka. Domanowi przyszło na myśl, aby się chorobą posłużyć;
5   2,  14 |          mów, mów mu śmiato, co myśl przyniesie... on się nie
6   3,  23 |   rodziła się więc u wszystkich myśl, aby wybrać takiego, co
7   3,  28 |      sobie, Dobek się na lepszą myśl zdobył i ciesząc się w duchu,
8   3,  29 |        chwilę, rzeźwiła go wnet myśl, że się przecie pomszczono
9   3,  Dop| opuszczać Kraków. Krak wpada na myśl nakarmienia potwora ścierwem