Tom,  Rozdzial

1   1,  1 |       dzika, nie zamieszkała, milcząca. Raz z dala na wodzie postrzegli
2   1,  6 |      starą babę, która wyszła milcząca i powiodła go za sobą do
3   1,  9 |       sobie. Tylko Dziwa szła milcząca i jakby martwa.~Lament ten,
4   1,  9 | wszystkie kołem otaczały Jagę milczącą, ubraną jak na weselne gody
5   1,  10|  rzucając, siedziała na ziemi milcząca, do niczego się mieszać
6   1,  10|      i usiadł na ziemi. Gęślę milczącą trzymał na kolanach i myślał...~-
7   2,  14|        Wszystko to przetrwała milcząca, spokojna, z taką dumą,
8   2,  14|    kolei, a była tu jak domy. Milcząca mogła marzyć, patrzeć w
9   2,  18|    zamknęły; noc była czarna, milcząca. W dali tylko pobłyskiwało