Tom,  Rozdzial

1   1,  1 |       obnażoną widać było spod koszuli, jak twarz pokrajaną, brunatną -
2   1,  2 |     niż towarzyszki. Na białej koszuli jej spływał sznur nieforemnych
3   1,  3 |    zachmurzył - porwał róg zza koszuli i trzy razy prędko raz po
4   1,  8 |    broni nie wziąwszy, boso, w koszuli i na ramiona tylko narzuconej
5   2,  12| płomienistą, niemal krwawą, na koszuli widać było też krwi bryzgi;
6   2,  17|       zaspany wyszedł w jednej koszuli do niego, oczy sobie kułakami
7   2,  20|       odpinając srebrny guz od koszuli i rzucając go starej na
8   3,  22|      koniu przypadł człowiek w koszuli, z dala już ręką coś ukazując
9   3,  25|      Doman siedział na ławie w koszuli i siermiężce, a na piersiach,