Tom,  Rozdzial

1   1,  8 |    mu kubek piwa... Obrzydły karzeł wziął go, dziwnie popatrzał
2   1,  8 |      to patrzy! oho! - mówił karzeł - ja mam psi węch, Piastunie.
3   1,  8 |      zobaczył - rozśmiał się karzeł - i ochota mu od gościny
4   1,  11|    Jaruho! - krzyknął z dala karzeł - ratuj mnie, a daj ziele.~
5   1,  11|   sama w las dalej ciągnęła. Karzeł legł na łące i w trawach
6   2,  13|    płachtą, z okiem ciekącym karzeł wsunął się do izby tak cicho,
7   2,  13| spuszczoną klęczał przed nią karzeł, błysnęło łuczywo, blask
8   2,  13|    zerwała się na nogi. Padł karzeł na ziemię twarzą. Zaczęło
9   2,  13| uciekający co tchu ku tynowi karzeł, poszarpany, ranny, ledwie