Tom,  Rozdzial

1   1,  3 |       kim zabawić, choćby i do jutra.~Wisz spojrzał z ukosa na
2   1,  5 |     odprawiła skinieniem:~- Do jutra.~Sambora puszczono swobodnie
3   2,  13|        zasnął i spać będzie do jutra, do rana, a snu mu przerywać
4   2,  13|    więc na bok Dużego.~- Ja do jutra rana tu stać nie mogę -
5   2,  15|   rozpędził, zamiast czekać do jutra kazał wnet przywieść Hadona.
6   2,  16| otrzeźwieć nie było podobna do jutra. Dopóki napoju nie wydychał,
7   2,  21|          Niech choć zostaną do jutra...~- Nie, nie... ani godziny,
8   3,  24|       i panie, niechaj choć do jutra trwa twe panowanie.~O chmielu!...~
9   3,  29|  postanowiono zatrzymać się do jutra, czekać na nieprzyjaciela,