Tom,  Rozdzial

1   3,  23|       Czasem wstał który, aby do jeńców pójść i łuku na nich spróbować.~
2   3,  23|     Dobek, by się natychmiast do jeńców podkradła i pęta ich poprzerzynała.
3   3,  23|      mało kogo życiem darowano i jeńców przecie do dwóch kóp się
4   3,  23|   Ludkowi tylko i Domanowi zdano jeńców pomorskich, aby ich odprowadzili
5   3,  24|        doma nie było, bo zdawszy jeńców za Dobkiem pośpieszył nad
6   3,  28| najłatwiej strzec było. Pilnować jeńców po zagrodach nie bardzo
7   3,  29|   oszczep dobija. Nie chcieliśmy jeńców, padli wszyscy bez mała,
8   3,  30|        belkę.~I tu więc dwunastu jeńców niemieckich stało już w
9   3,  30|     wróżbę ogłosił Wizun i życia jeńców nie potrzebowano, gdyż ofiarę