Tom,  Rozdzial

1   1,  2  |       gościnę podarków brać nie godzi.~Z uśmiechem Hengo zabrał
2   1,  11 |       stara - dopiero po Kupale godzi się odczyniać. A do tego
3   2,  13 |    Niepewien nawet był, czy się godzi zdradzać tę tajemnicę, bo
4   2,  16 | powrócił.~- Prawdę się wam rzec godzi, kiedy o radę pytacie -
5   2,  19 |      mają, to od nich wziąć się godzi.~- A cóż dobrego stamtąd
6   2,  19 |      wszystkie są braćmi, a nie godzi się im napadać ani zabijać,
7   2,  19 |       ale bronić się od napaści godzi. Nachmurzyła się brew gospodarza;
8   2,  20 |         Porwać jej stąd się nie godzi - mówił stary - wszystkie
9   3,  Dop|          jak to śmiało rzec się godzi), skorzystali z dogodnej